Reframing Survival: Collective Action and Ethical Engagement in Life of Pi | ||
| Journal of Studies in Language Learning and Teaching | ||
| مقاله 11، دوره 2، شماره 1، اردیبهشت 2025، صفحه 160-169 اصل مقاله (513.66 K) | ||
| نوع مقاله: Original Article | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jsllt.2025.22980.1073 | ||
| نویسندگان | ||
| Arefeh Shafigh* 1؛ Soheila Faghfori2 | ||
| 1MA Graduate of English Literature, Vali-e-Asr University of Rafsanjan, Iran | ||
| 2Associate Professor, Department of English Language and Literature, Vali-asr-University of Rafsanjan, Iran | ||
| چکیده | ||
| Background: This study examines survival, collective action, and political life in Life of Pi through the lens of Hannah Arendt’s theory of the public and private spheres. While the existing scholarship explores the religious and philosophical themes of the novel, its political dimensions remain underexamined. This paper argues that Life of Pi reframes survival as a structured political and ethical process rather than a solitary struggle. Arendt’s framework provides a foundation for understanding how the protagonist’s experience moves beyond mere endurance to engage with collective and political realities. Building on this, the discussion will incorporate Jacques Derrida’s concept of limitrophy, alongside other thinkers, to further analyze the nuanced portrayal of political life in the novel at the boundaries of human experience. Methodology: Using a qualitative, interpretive approach, the study conducts a close reading of Life of Pi, tracing Pi’s survival from instinct-driven struggle to structured coexistence with Richard Parker. It examines how interspecies interactions complicate conventional political subjectivity, challenging the human-animal divide. Findings: Pi’s survival is not an individualistic endeavor but a negotiated process of structured engagement. His relationship with Richard Parker challenges hierarchical survival narratives, demonstrating that necessity and coexistence can generate political and ethical meaning. Derrida and Haraway reveal how interspecies relations sustain collective agency, while Levinas frames Pi’s survival as an ethical negotiation with the Other. Conclusion: Life of Pi redefines survival as a politically and ethically charged process, where human-animal relationality structures collective existence. The novel challenges the assumption that survival precludes political action, demonstrating that necessity and cooperation, even across species, can sustain political engagement. | ||
| کلیدواژهها | ||
| Hannah Arendt؛ Survival؛ Collective action؛ Political life؛ Limitrophy | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| بازتعریف بقا: کنش جمعی و تعامل اخلاقی در زندگی پی | ||
| نویسندگان [English] | ||
| عارفه شفیق1؛ سهیلا فغفوری2 | ||
| چکیده [English] | ||
| این مطالعه، به بررسی بقا، کنش جمعی و زندگی سیاسی در رمان «زندگی پی» از منظر نظریۀ هانا آرنت دربارۀ حوزههای عمومی و خصوصی میپردازد. پژوهشهای پیشین عمدتاً به ابعاد دینی و فلسفی رمان توجه کردهاند و وجوه سیاسی آن کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله، بر این باور است که «زندگی پی»» بقا را نه به عنوان یک مبارزه فردی و تنها، بلکه به عنوان فرآیندی ساختاریافته، سیاسی و اخلاقی بازتعریف میکند. با تکیه بر چارچوب آرنت، نشان داده میشود که تجربۀ شخصیت اصلی داستان فراتر از صرف تحمل سختیها است و با واقعیتهای جمعی و سیاسی درگیر میشود. برای تعمیق این تحلیل، از مفهوم «مرززدایی(limitrophy) » ژاک دریدا و دیگر نظریهپردازان بهره گرفته شده تا تصویر دقیقتری از زندگی سیاسی در مرزهای تجربه انسانی ارائه شود. این پژوهش، با رویکرد کیفی و تفسیری، خوانشی دقیق از «زندگی پی» ارائه میدهد و روند تحول پی را از مبارزهای غریزی برای بقا، به همزیستی ساختاریافته با ریچارد پارکر دنبال میکند. رابطۀ میان این دو گونه باعث پیچیدهتر شدن تعریفهای متعارف از سوژه سیاسی شده و مرزهای انسان و حیوان را به چالش میکشد. بقا برای پی، یک تلاش فردی نیست بلکه فرآیندی است که در آن تعامل ساختاریافته میان او و ریچارد پارکر شکل میگیرد. این رابطه، روایتهای سلسله مراتبی دربارۀ بقا را به چالش میکشد و نشان میدهد که ضرورت و همزیستی میتوانند معناهای سیاسی و اخلاقی خلق کنند. دریدا و دانا هاراوی نشان میدهند که روابط بینگونهای میتوانند عاملیت جمعی را حفظ کنند و امانوئل لویناس بقا را به عنوان گفتوگوی اخلاقی با دیگری تفسیر میکند. در نهایت، «زندگی پی»، بقا را به عنوان فرآیندی سیاسی و اخلاقی بازتعریف میکند که در آن ارتباط انسان و حیوان ساختار وجود جمعی را شکل میدهد. این رمان، فرضیهای که بقا مانع کنش سیاسی است را به چالش میکشد و نشان میدهد که ضرورت و همکاری - حتی میان گونهها- میتواند زمینههای ادامهدار بودن در عرصۀ سیاسی را فراهم کنند. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| هانا آرنت, بقا, کنش جمعی, زندگی سیاسی, مرززدایی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 332 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 254 |
||