ریا و تزویر و انعکاس آن در اشعار جامی | ||
| کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی | ||
| مقاله 5، دوره 18، شماره 34، شهریور 1396، صفحه 127-157 اصل مقاله (346.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سعیده مرجع زاده* 1؛ عنایت الله شریف پور2؛ احمد امیری خراسانی3 | ||
| 1دانشجو | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 3استاد گروه زبان وادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| چکیده | ||
| یکی از رذایل اخلاقی که همواره جوامع بشری در طول تاریخ به آن مبتلا بودهاند، ریا و تزویر است. ریای افرادی که هدفشان کسب نفوذ و اعتبار اجتماعی با ارائة شخصیّتی مقبول در نزد مردم است. جامی یکی از شاعران برجستة ادبیّات تعلیمی ایران است که در آثار ارزشمند خود به مباحث اخلاقی ازجمله ریا پرداخته است. از اشعار او برمیآید که در دوران وی ریا، صوفینمایی، تشکیل گروههایی از متصوّفه در اطراف یک شیخ و سکونت در خانقاه برای مقاصد مادّی و سوءاستفاده از دین و باورهای خالصانة مردم، بسیار رواج داشته است. وی در اشعار خود، بهویژه در «سلسلةالذّهب»، با انتقاد از این رذیلت اخلاقی، گوشههایی از مردمفریبی زاهدنمایان و ریاکاران زمان خود را برملا ساخته است و مردم را به آگاهی و شناخت و پیروی از نیکسیرتان مخلص و دوری از ریاکاران فرا میخواند تا از رهگذر آگاهی مردم، از رواج ریا جلوگیری نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ریا؛ اخلاص؛ صدق؛ نفاق؛ جامی؛ سلسلةالذّهب | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Reflection of Hypocrisy and Deception in Jami's Poems | ||
| نویسندگان [English] | ||
| saeede marjazade1؛ enayatolah Shareefpour2؛ ahmad amiri khorasani3 | ||
| 1student | ||
| 2,Associate Professor,Shahid Bahonar University of Kerman | ||
| 3Professor college of persian language and literature,Shahid Bahonar University of Kerman | ||
| چکیده [English] | ||
| Hypocrisy and deception are the moral vices which human societies have suffered from throughout history – the hypocrisy of the people who aimed at gaining social influence and prestige among people by showing an acceptable character. Jami is one of the outstanding poets of Iran's didactic literature who dealt with ethical issues, including hypocrisy, in his valuable works. It seems from his poems that pretending to be Sufi, forming bands of Sufis around a Sheik, residing in a convent for worldly purposes, and misusing religion and people's sincere beliefs have all been widespread in his time. In his poetry, particularly, in Silsilat-ul-Zahab, Jami criticizes this moral vice and reveals some examples of demagogy of the pretenders and hypocrites of his time. Therefore, it is necessary to examine his poems from this angle, so that we could clarify his poetic diction, and his view on hypocrisy and harms arising from this social vice. Undoubtedly, elicitation, examination and analyzing Jami's view on this issue can make a great contribution to better understanding of the ugliness of hypocrisy and the virtue of sincerity. The present article explains the concept of deception and uses library method of research to represent Jami's view towards it. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| hypocrisy, sincerity, truth, duplicity, Jami | ||
| مراجع | ||
|
1- قرآن کریم.، (1387). ترجمۀ مهدی الهی قمشهای. تهران. سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. 2- اسلامی ندوشن، محمدعلی. (1382).تأمل در حافظ. تهران. انتشارات آثار یزدان. 3- پاینده، ابوالقاسم.(1354).نهجالفصاحه.سازمان چاپ و انتشارات جاویدان.( این کتاب تصیح و توضییح این شخص است ومؤلف او نیست.ارجاع اصلاح شود. 4- جامی، عبدالرحمن بن احمد. (1341)،دیوان کامل جامی، ویراسته هاشم رضی، انتشارات پیروز، 5- جامی، عبدالرحمن احمد. (1375).هفت اورنگ. تصحیح مدرس گیلانی. تهران. انتشارات مهتاب. 6- خرمشاهی، بهاءالدین. (1380).حافظنامه. ج 1 و 2. انتشارات علمی و فرهنگ. 7- خلخالی، ادهم. (1359).لطائفالمواقف. به اهتمام عبدالله نورانی، تهران. 8- دهخدا، علیاکبر. (1373) لغتنامۀ دهخدا. تهران. انتشارات دانشگاه تهران 9- سجادی، جعفر. (1370).فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی. تهران. طهوری. 10- نهجالبلاغه به تصحیح سید رضی، (1382). ترجمۀ علیاصغر فقیهی. قم. نشر مشرقین.( نهج البلاغه 11- صفا، ذبیحالله. (1366). تاریخ ادبیات در ایران. ج 4. تهران. انتشارات فردوس. 12-صفا، ذبیحالله و گروهی از نویسندگان. (1387) تاریخ ایران به روایت کمبریج. ترجمۀ یعقوب آژنگ. ج 6. چاپ دیبا. 13- طوسی، خواجه نصیر. (1364).اخلاق ناصری. تصحیح مجتبی مینوی علیرضا حیدری. تهران. انتشارات خوارزمی. 14- غزالی، امام محمد. (1361). کیمیای سعادت. تهران. طلوع زرین. 15- فرید، مرتضی و سجادی، محمد.(1362).اخلاق از دیدگاه قرآن و عترت.دفتر نشر فرهنگ اسلامی. 16- فیض کاشانی، محمد بن مرتضی مشهور به ملا محسن. (1341) حقایق. ترجمه محمد باقر ساعدی خراسانی. انتشارات کتابخانه شمس. چاپ اسلامیه. 17- کاشانی، عزالدین. (1381).مصباح الهدایه و مفتاح الکفایه. عفت کرباسی محمدبرزگرخالقی. تهران. زوار. 18- مجلسی، محمدباقر. (1380). حلیهالمتقین. تصحیح رضا مرندی. تهران. جمهوری. 19- مجلسی، محمد باقر. (1391). عینالحیات. به تصحیح و توضیح علی محمد رفیعی، چاپ سوم. تهران. مؤسسه انتشارات قدیانی. 20- نراقی، ملا احمد. (1391).معراج السعاده. مشهد. مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی- به نشر. 21- هجویری، ابوالحسن علی بن عثمان. (1383).کشفالمحجوب. تصحیح و تعلیقات دکتر محمود عابدی. تهران. سروش. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,410 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,673 |
||