سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه یزد

روح بخش, نگین, آراسته, مجتبی. (1404). ارزیابی کیفیت زیست پذیری محله‌ها در منطقه 4 شهر شیراز بر اساس شاخص برخورداری از خدمات؛ راهنمایی برای توسعه آینده محله‌های شهری. کاوش‌نامه زبان و ادبیات فارسی, 1(1), 69-87. doi: 10.22034/future.2025.3824
نگین روح بخش; مجتبی آراسته. "ارزیابی کیفیت زیست پذیری محله‌ها در منطقه 4 شهر شیراز بر اساس شاخص برخورداری از خدمات؛ راهنمایی برای توسعه آینده محله‌های شهری". کاوش‌نامه زبان و ادبیات فارسی, 1, 1, 1404, 69-87. doi: 10.22034/future.2025.3824
روح بخش, نگین, آراسته, مجتبی. (1404). 'ارزیابی کیفیت زیست پذیری محله‌ها در منطقه 4 شهر شیراز بر اساس شاخص برخورداری از خدمات؛ راهنمایی برای توسعه آینده محله‌های شهری', کاوش‌نامه زبان و ادبیات فارسی, 1(1), pp. 69-87. doi: 10.22034/future.2025.3824
روح بخش, نگین, آراسته, مجتبی. ارزیابی کیفیت زیست پذیری محله‌ها در منطقه 4 شهر شیراز بر اساس شاخص برخورداری از خدمات؛ راهنمایی برای توسعه آینده محله‌های شهری. کاوش‌نامه زبان و ادبیات فارسی, 1404; 1(1): 69-87. doi: 10.22034/future.2025.3824

ارزیابی کیفیت زیست پذیری محله‌ها در منطقه 4 شهر شیراز بر اساس شاخص برخورداری از خدمات؛ راهنمایی برای توسعه آینده محله‌های شهری

شهر آینده، اندیشه بومی
مقاله 4، دوره 1، شماره 1، مرداد 1404، صفحه 69-87    اصل مقاله (1.29 M)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی مستقل
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/future.2025.3824
نویسندگان
نگین روح بخش؛ مجتبی آراسته*
گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
چکیده
از موضوعات مطرح در برنامه‌ریزی شهرها، بحث بهره‌مندی عادلانه ساکنان شهر از خدمات شهری و زیست پذیری محلات است. نحوه پراکنش خدمات شهری باید به‌گونه‌ای باشد که ضمن ایجاد عدالت فضایی در محله‌ها، آن‌ها را به سمت پایداری بیشتر سوق دهد. هدف از انجام این پژوهش رتبه‌بندی محلات منطقه چهار شهرداری شیراز بر اساس میزان برخورداری از خدمات محله‌ای و پایداری محله می‌باشد. روش پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است. به‌منظور تعیین سطح برخورداری محلات از خدمات، سرانه کاربری‌های محله‌ای (مسکونی، آموزشی، تجاری، ورزشی، درمانی، فضای سبز، مذهبی، تأسیسات و تجهیزات، حمل‌ونقل و انبارداری) و مطلوبیت دسترسی به حمل‌ونقل عمومی، به‌عنوان شاخص‌های پژوهش در نظر گرفته‌شده است. جهت تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار سیستم اطلاعات جغرافیایی و جهت رتبه‌بندی محلات از مدل پرومته  استفاده‌شده است. نتایج نشان می‌دهد از میان 12 محله موجود در منطقه چهار شهرداری شیراز محلات اتحاد- قالی‌شویی، قدمگاه- اصلاح نژاد، بلوار استقلال- هوابرد، به ترتیب با امتیاز 0.446، 0.363 و 0.339 از سطح خدمات محله‌ای بالاتری نسبت به سایر محلات این منطقه برخوردارند و پس‌ازآن به ترتیب محله‌های گلشن، بلوار صاحب‌الامر- سفیر، ایثار- آقایی، عادل‌آباد، درکی- شهید پور بیرک و مهدیه سیمان رتبه‌های بعدی را کسب کرده‌اند و در نهایت محلات سراج- پوستچی، ایمان- معلم و عدالت شمالی به ترتیب با کسب امتیازهای 0.194-، 0.308- و 0.604- در پایین‌ترین سطح برخورداری از خدمات محله‌ای قرار دارند. بنابراین بین محله‌های مختلف منطقه چهار شهرداری شیراز، از نظر برخورداری از خدمات محله‌ای، عدم تعادل و نابرابری قابل‌توجهی وجود دارد. یافته‌های این تحقیق بر یک اصل مهم در مطالعات شهری و توسعه آینده محله‌های شهری در شهر شیراز تأکید دارد و آن، توجه برنامه ریزان و مدیران شهری به اهمیت توسعه متوازن خدمات شهری در گستره محله‌ها برای ارتقا زیست پذیری، افزایش کیفیت زندگی و جلب رضایت شهروندان است..  
کلیدواژه‌ها
پایداری محلات شهری؛ روش پرومته؛ توزیع خدمات محله‌ای؛ شیراز؛ عدالت فضایی
عنوان مقاله [English]
Evaluation of urban neighborhoods quality in District 4 of Shiraz based on the service availability index; Guidance for the future development of neighborhoods
نویسندگان [English]
Negin Rouhbakhsh؛ Mojtaba Arasteh
Department of Urban Planning and Design, Faculty of Art and Architecture, Shiraz University, Shiraz, Iran
چکیده [English]
A B S T R A C T
One of the key issues in urban planning and development is the discussion of sustainable development, spatial justice, and the access of current and future residents to urban services. The distribution of urban services should be such that it promotes spatial justice within neighborhoods and areas of the city while steering them toward greater sustainability. The aim of this research is to rank the neighborhoods in the fourth district of Shiraz based on their access to neighborhood services and neighborhood sustainability. This study adopts a descriptive-analytical methodology. To measure the level of access to services in the neighborhoods, per capita indicators of neighborhood land uses (residential, educational, cultural, commercial, and green spaces) have been considered as the research metrics. For the ranking of neighborhoods, the TOPSIS scoring technique has been employed. The results indicate that among the 12 neighborhoods in the fourth district of Shiraz, Golshan, Esteghlal-Havabard Boulevard, and Qadamgah-Islah Nejad neighborhoods rank the highest in terms of neighborhood service access, with scores of 0.6, 0.586, and 0.571, respectively. Following these, the neighborhoods of Etehad-Qalishoei, Derki-Shahid Pourberak, Adel Abad, Seraj-Pustchi, Mahdieh-Siman, Iman-Moallem, and Saheb al-Amr-Safir Boulevard achieved the next ranks, while North-Edalat and Ehsar-Aghaee neighborhoods ranked lowest in access to neighborhood services, with scores of 0.086 and 0.1, respectively. Therefore, there exists a significant imbalance and inequality in access to neighborhood services among the various neighborhoods in the fourth district of Shiraz.
Extended Abstract
Introduction
Rapid urbanization and socio-economic transformations in cities have resulted in inequitable distribution of services and amenities. Sustainable development plans in many developing countries often overlook disadvantaged residential areas (Moroke et al., 2019). Reducing inequalities in access to community resources is a fundamental criterion of sustainable development (Saraei et al., 2013). Spatial imbalances in the distribution of services and amenities are not unique to any city globally (Darvish et al., 2015: 100), but this uneven distribution, coupled with increasing social stratification and segregation, has led to the polarization of areas and social groups within cities (Mirabadi et al., 2018: 71). Therefore, comparing the service provision levels of different urban neighborhoods can inform optimal resource allocation decisions (Ahmadi & Jahangard, 2020). Ranking residential neighborhoods based on their sustainability helps urban planners identify areas requiring immediate intervention through strategic decision-making (Andrade et al., 2022). This not only improves resource allocation and resident satisfaction but also reduces the need for residents to travel outside their neighborhoods, fostering a stronger sense of belonging and enabling more balanced planning to address deficiencies, disparities, and opportunities. District Four of Shiraz Municipality, the most populous of the city's eleven districts, comprises twelve neighborhoods exhibiting significant disparities in access to services. Given the district's population of 250,000 (Statistical Center of Iran, 2016), identifying deficiencies, proposing solutions for homogenization, and addressing the shortcomings in less-developed areas are crucial.
 
Methodology
This applied research employs a descriptive-analytical approach, utilizing both library and field research methods. The study population comprises the twelve neighborhoods of District Four, Shiraz Municipality. Five neighborhood service indicators, selected based on theoretical frameworks and prior research, were used to rank and evaluate the neighborhoods and assess spatial justice in service distribution. Accordingly, the per capita ratios for five types of land use (residential, commercial, educational, religious, and green spaces) are recognized as the most frequented uses within neighborhoods. An optimal ratio for these land uses would enhance resident satisfaction, reduce their daily commutes outside the neighborhood, decrease regional traffic, and contribute to neighborhood sustainability. The TOPSIS (Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution) technique, with entropy weighting for the criteria, was employed to measure and rank the neighborhoods based on their access to neighborhood services.
 
Results and discussion
Attention to planning at the neighborhood level and considering various service indicators in relation to population distribution is essential, as urban neighborhoods, being the smallest urban units, have a significant impact on the overall structure of the city. Generally, the per capita usage of neighborhood facilities in the neighborhoods of Region Four does not meet the established standards and often shows a considerable disparity compared to standard ratios. The uneven and asymmetrical divisions of neighborhoods, along with a lack of attention to the population standards that underpin the distribution of services and facilities at the neighborhood level, are significant factors contributing to inequality and the absence of spatial justice in this area's neighborhoods.
Findings indicate that Golshan neighborhood, with a CLi of 0.6, ranks at a more favorable level compared to other neighborhoods. Following Golshan, the neighborhoods of Esteghlal-Havabard Boulevard, and Qadamgah-Islah Nejad are better equipped with neighborhood services relative to others. Subsequently, the neighborhoods of Ittehad-Qalishuyi, Derki-Shahid Pourbirak, Adelabad, Saraj-Pushti, Mahdieh Siman, Iman-Moallem, and Saheb al-Amr-Safir Boulevard rank next. Finally, the neighborhoods of Isar-Aghayi and North Edalat have been identified as the most deprived areas in the region. The CLi of the most advantaged neighborhood (Golshan) is nearly seven times that of the most deprived neighborhood. This score disparity indicates a stark difference in the level of access to neighborhood services among the neighborhoods in this region.
 
Conclusion
The research reveals that Golshen, Esteghlal-Hovabord Boulevard, and Qadamgah-Islah-e-Nejad rank first, second, and third, respectively, in terms of neighborhood service provision within District Four. Conversely, Shahrak-e-Isar-Aqaee and Adalat-e-Shomali rank eleventh and twelfth, respectively, receiving the lowest scores. This is notable considering Shahrak-e-Isar's substantial population of 17,988. Overall, per capita neighborhood service provision in District Four falls short of established standards, often exhibiting significant discrepancies. The uneven and asymmetrical divisions of neighborhoods, along with a lack of attention to population standards that underpin the distribution of services and facilities at the neighborhood level, are significant factors contributing to inequality and the absence of spatial justice in this area. While the ideal population size for urban neighborhoods is capped at 5,000, the average population in the neighborhoods of Region Four exceeds 20,000.
Neighborhoods such as Mahdieh Siman, with a population of 7,754; Iman-Moallem square, with 7,806; Saheb al-Amr-Safir Boulevard, with 9,176; and North Edalat, with 6,412, lack educational facilities at the primary school level. Additionally, North Edalat, which ranks the lowest among the neighborhoods in this region, lacks both educational facilities (at the primary level) and green spaces.
Neighborhood-level urban planning, considering various service indicators and population distribution, is crucial, as neighborhoods, as the smallest urban units, significantly impact the city's overall structure. To achieve spatial justice and address inequalities in District Four, a review of the neighborhood boundaries is necessary, considering population standards (5,000 residents) and distance standards (maximum 15-minute walking distance to elementary schools). While standardizing all neighborhoods' service provision is practically impossible and economically infeasible, redistributing or reallocating resources to approach standards and improve quality of life in underserved areas is essential.
 
Funding
There is no funding support.
 
Authors’ Contribution
Authors contributed equally to the conceptualization and writing of the article. All of the authors approved thecontent of the manuscript and agreed on all aspects of the work declaration of competing interest none.
 
Conflict of Interest
Authors declared no conflict of interest.
 
Acknowledgments
We are grateful to all the scientific consultants of this paper.
کلیدواژه‌ها [English]
Spatial justice, Distribution of Neighborhood Services, TOPSIS Technique, Livability of Urban Neighborhoods, Shiraz
مراجع
  1. احمدی، اکبر و جهانگرد، اسفندیار. (1399). رتبه‌بندی محله‌های شهر تهران از نظر سطح برخورداری و کیفیت زندگی با استفاده ازFuzzy TOPSIS . اقتصاد شهری، 5(1)، 127-148. doi: 10.22108/ue.2021.124422.1151
  2. اکبری، جواد و قاسمی، فاطمه. (1402). جایگاه مساجد در هویت بخشی به محلات و فضای شهری. فصلنامه مطالعات توسعه پایدار شهری و منطقه‌ای 4(1)، 19-29.
  3. امان‌پور، سعید و هاشمی قندعلی، فرخنده. (1403). ارزیابی نحوة توزیع و پراکندگی مدارس مقطع ابتدایی در شهر مسجدسلیمان.  فصلنامه پژوهش‌های بوم‌شناسی شهری، 15 (4)، 169-186.  doi: 10.30473/grup.2024.67887.2784
  4. انصاری گبلو، اکبر؛ غفاری گیلانده، عطا؛ غفاری چنذانق، نوید و یزدانی، محمدحسن . (1403). تحلیل پراکنش فضایی - مکانی کاربری‌های ورزشی در شهر اردبیل با استفاده از قابلیت‌های تحلیل فضایی در محیط ArcGIS. جغرافیا و روابط انسانی،
  5. doi: 10.22034/gahr.2024.463451.2176
  6. ایمانی، بهرام و جعفری، سعید. (1403). سنجش میزان عدالت فضایی در پراکنش شاخص‌های توسعه پایدار روستایی موردمطالعه: روستاهای شهرستان اردبیل. مهندسی جغرافیایی سرزمین، 8(2)، 149-162. doi: 10.22034/jget.2023.302799.1353
  7. براتی، سما؛ ذاکرحقیقی، کیانوش و بغدادی، آرش. (1400). بررسی و مقایسه سیستم‌های متداول ارزیابی پایداری محله‌های. علوم و تکنولوژی محیط‌زیست، 23(10 (پیاپی 113) )، 73-87.
  8. براتی سما؛ ذاکرحقیقی کیانوش، بغدادی آرش. (1400). تبیین روابط مؤلفه‌های تأثیرگذار بر پایداری محله‌های (مطالعه موردی: محله جوادیه منطقه ۱۶ شهر تهران). مطالعات محیطی هفت حصار، ۱۰ (۳۷) :۱۵۵-۱۶۷.
  9. بهزادی، سجاد و جلیلی صدرآباد، سمانه. (1402). بررسی نقش مساجد بر میزان تاب‌آوری اجتماعی محلات شهری (نمونۀ مطالعاتی: محلۀ ناصرخسرو و شهرک نگین اصفهان). پژوهش‌های معماری اسلامی، 2 (39)، 84-103.
  10. تابعی، نادر؛ موحد، علی؛ تولایی، سیمین و کمان رودی، موسی. (1396). بررسی نقش عدالت فضایی در مدیریت شهری (محدودۀ مطالعه: محله‌های منطقۀ 6 تهران). برنامه‌ریزی فضایی، 6(2)، 23-36.  doi: 10.22108/sppl.2016.21649
  11. تقوایی، مسعود و کیومرثی، حسین. (1390). سطح‌بندی محله‌های شهری بر اساس میزان بهره‌مندی از امکانات و خدمات شهری با بهره‌گیری از تکنیک TOPSIS (مطالعه موردی: محله‌های شهر آباده). پژوهش و برنامه ریزی شهری، 2(5)، 23-42
  12. حاتمی نژاد، حسین؛ منوچهری میاندوآب، ایوب؛ بهارلو، ایمان،؛ ابراهیم پور، احد و حاتمی نژاد، حجت. (1391). شهر و عدالت اجتماعی: تحلیلی بر نابرابری‌های محله‌ای (مطالعه موردی: محله‌های قدیمی شهر میاندوآب). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 44(80)، 41-63.
  13. حبیبی، سید محسن و مسایلی، صدیقه. (1386). سرانه کاربری‌های شهری، سازمان ملی زمین و مسکن. نشر تهران: آبتین قلم.
  14. حجاریان، احمد. (1404). تحلیل رابطه فضایی شهر هوشمند و زیست‎پذیری شهرها (موردمطالعه: محلات اصفهان). جغرافیا و پایداری محیط، 15(1)، 97-114.  doi: 10.22126/ges.2025.11462.2807
  15. داداش پور، هاشم و الوندی پور، نینا . (1395). عدالت فضایی در مقیاس شهری در ایران؛ فرا مطالعه چارچوب نظری مقاله‌های علمی موجود. نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی، 21(3)، 67-80 . doi: 10.22059/jfaup.2016.61103
  16. درویش، بهروز؛ سرور، رحیم و شیبانی مقدم، فرشته. (1394). تحلیل ساختاری و سنجش الگوی فضایی و سطح‌بندی ساخت‌وسازهای مناطق شهری بر اساس میزان بهره­مندی از خدمات شهری (مطالعه موردی: مناطق پنج‌گانه شهر زاهدان). اقتصاد و مدیریت شهری، 3(12)، 99-118.
  17. درویشی، یوسف؛ قزوینه، نیلا و امیرى، فرشته. (1401). بررسی ابعاد پایداری و رتبه­بندی محلات شهری (موردمطالعه: شهر گمیشان). توسعه پایدار محیط جغرافیایی، 4(6)، 31-47.  doi: 10.52547/sdge.4.6.31
  18. ذاکریان، ملیحه؛ موسوی، میرنجف؛ باقری کشکولی و علی. (1389). تحلیلی بر پراکنش جمعیت و توزیع خدمات در محله‌های شهری میبد از منظر توسعه پایدار. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری 1(2)، 61-84
  19. روستایی، شهریور؛ کریم‌زاده، حسین و رحمتی، خسرو. (1395). تحلیل نابرابری‌های فضایی بر پایۀ شاخص‌های اجتماعی، اقتصادی و کالبدی در شهرهای میانه اندام (مطالعۀ موردی: شهر میاندوآب). پژوهش‌های جغرافیای برنامه‌ریزی شهری 4(3)، 449-471. doi: 10.22059/jurbangeo.2016.60643
  20. سرایی، محمدحسین؛ امیدوار، کمال و علیزاده شورکی، یحیی. (1392). تحلیل و ارزیابی شاخص‌های اقتصادی- اجتماعی توسعه پایدار در محله‌های شهر تاریخی میبد. فصلنامه پژوهش‌ها جغرافیایی، 28(1)، 177-204. 
  21. شبستر، محسن، زارع، الهام و احمدپور، ایوب. (1394). بخشایش کاربری­های تجاری و خلق محلات مسکونی پایدار (نمونه موردی: محله مسکونی دروس). معماری و شهرسازی پایدار، 3(2)، 33-46.
  22. شکویی، حسین (1378) اندیشه­های نو در فلسفه جغرافیا. چاپ سوم، تهران: انتشارات گیتاشناسی.
  23. طرح تفصیلی منطقه چهار شهر شیراز. (1393). جلد سوم، مهندسین مشاور نقش محیط.
  24. عاشوری، تقی؛ کلاته سیفری، معصومه و قزلسفلو حمیدرضا. (1403). کاربری ورزشی در شهر ساری از منظر راهبرد شهر خلاق. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، ۲۴ (۷۵)، ۴۴۰-۴۱۶.
  25. علی پور، سمیه و مشکینی، ابوالفضل. (1401). الگوی مسکن زیست پذیر: گامی به‌سوی افزایش زیست پذیری محلات شهری (موردمطالعه: کلان‌شهر کرج). مجله شهر پایدار، 5(3)، 1-20. doi: 10.22034/jsc.2023.359974.1648
  26. فیروزی جهان تیغ، فرزاد و استواره، مریم. (1396). ارزیابی عملکرد بیمارستان­های دانشگاه علوم پزشکی تهران با استفاده از مدل ترکیبی تحلیل پوششی داده‌ها و روش پرومته. سلامت کار ایران، 14(5 )، 140-152.
  27. قمری، حسین؛ قوامی، سید مرسل و طالعی، محمد. (1403). بررسی عدالت مکانی در دستیابی به خدمات آموزشی، محدوده موردمطالعه: منطقه ۱۸ تهران. نشریه سنجش‌ازدور و GIS ایران. 17(2)، 120-99. doi: 10.48308/gisj.2024.234498.1200
  28. کمان رودی کجوری، موسی؛ پریزادی، طاهر؛ آگاه، فرهاد؛ مؤمنی بیدزرد، آزیتا و شفیعی، فاطمه. (1400). ارزیابی و رتبه‌بندی شکوفایی شهری محلات منطقه 18 شهرداری تهران. مطالعات برنامه‌ریزی سکونتگاه‌های انسانی (چشم‌انداز جغرافیایی)، 16(4 (پیاپی 57) )، 823-840.
  29. مرصوصی، نفیسه. (1383). تحلیل فضایی عدالت اجتماعی در شهر تهران. شهرداری‌ها، 6(65)،
  30. مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
  31. موحد، علی و کرده، نعمت. (1396) سطوح پایداری در محله‌های شهری مطالعه موردی: محله‌های شهر مهاباد، فصلنامه آمایش محیط، 10(39)، 1-28. 
  32. موسوی، میرنجف. (1391). شکل پایدار شهر و عدالت اجتماعی (مطالعه موردی: شهر میاندوآب). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 44(80)، 177-192.
  33. میرآبادی، مصطفی؛ رجبی، آزیتا و مهدوی حاجیلویی، مسعود. (1396). تحلیل نابرابری‌های بین نواحی شهری بر اساس شاخص‌های اجتماعی، اقتصادی و کالبدی با استفاده از مدل‌های کمی و آمار فضایی (نمونه موردی: شهر مهاباد). مطالعات مدیریت شهری، 32 (9)، 69-85.
  34. وحیدا، فریدون و نگینی، سمیه. (1391). ساخت و اعتبار یابی مقیاس هویت محله‌ای. مطالعات جامعه‌شناختی شهری (مطالعات شهری)، 2(2)، 35-58.
  35. یاسوری، مجید. (1388). بررسی وضعیت نابرابری منطقه­ای در استان خراسان رضوی. جغرافیاوتوسعه ناحیه‌ای 7(1)، doi: 10.22067/geography.v7i12.8934
  36. یدالهی صابر، رقیه؛ علیزاده، مریم و پریزادی، طاهر. (1398). سنجش میزان زیست پذیری محلات شهری (موردمطالعه: منطقه 11 تهران). جغرافیا و روابط انسانی، 1(4)، 344-363.
  37. Ahmadi, A., & Jahangard, E. (2020). Ranking of the neighborhoods of Tehran metropolis in terms of development and quality of life: A fuzzy TOPSIS approach. Urban Economics, 5(1), 127-148. doi: 10.22108/ue.2021.124422.1151. [In Persian]
  38. Akbari, J., & Ghasemi, F. (2023). The place of mosques in giving identity to neighborhoods and urban space. Journal of Sustainable Urban & Regional Development Studies (JSURDS), 4(1), 19-29. [In Persian]
  39. Amanpour, S., & Hashemi ghandali, F. (2024). Evaluation the Distribution and Dispersion of Elementary Schools in Masjid Sule and City. Journal of Urban Ecology Researches, 15(4), 169-186. doi: 10.30473/grup.2024.67887.2784. [In Persian]
  40. Andrade, Fábio M., Fernando, C., Ferreira, A. F., & Ricardo J. C. (2022). “ranking residential neighborhoods based on their sustainability: a cm-bwm approach.” International Journal of Strategic Property Management, 26(6), 410–23. doi:10.3846/ijspm.2022.18310.
  41. Alipour, S., & Meshkini, A. (2014). Livable Housing Model: A Step Towards Increasing the Liveability of Urban Neighborhoods (Case Study: Karaj Metropolis). Journal of Sustainable City, 5(3), 1-20. doi: 10.22034/jsc.2023.359974.1648. [In Persian]
  42. Ansari Gabloo, A., Gaffari Ghiandeh, A., ghaffari chanzanagh, N. & yazdani, M. H. (2024). Spatial- locational analysis of the distribution of sports land uses in Ardabil city using spatial analysis capabilities in the environment ArcGis. Geography and Human Relationships, (), -. doi: 10.22034/gahr.2024.463451.2176. [In Persian]
  43. Ashouri T, Kalateh Seifari M, Ghezelseflou H. (2024). Distribution of Sports Use in Sari City from the Perspective of Creative City Strategy. jgs. 24(75), 416-440. doi:10.52547/jgs.23.70.3902. [In Persian]
  44. Barati, S., zaker haghighi, k., & baghdadi, a. (2022). reviewing and comparing common systems for assessing neighborhood sustainability. journal of environmental science and technology, 23(10 (113)), 73-87. [In Persian]
  45. Barati, S., Zakerhaghighi, K., & Baghdadi, A. (2021). Relationships of components affecting neighborhood sustainability (Case study: Javadieh Neighborhood, Tehran City). Haft Hesar J Environ Stud, 10 (37):155-167. [In Persian]
  46. Behzadi, S., & Jalilisadrabad, S. (2023). Investigating the role of mosques on the social resilience of urban neighborhoods (Case Study: Naserkhosrow neighborhood and Negin town of Isfahan). JRIA. 11(2), 84-103. doi:10.52547/jria.11.2.2. [In Persian]
  47. Dadashpoor, H. (2016). Spatial Justice in Urban Scale in Iran; Meta- Study of Selected Articles’ Theoretical Famework. Journal of Fine Arts: Architecture & Urban Planning, 21(3), 67-80. doi: 10.22059/jfaup.2016.61103. [In Persian]
  48. darvish, b., sarvar, r., & sheybani moghaddam, f. (2015). (in persian) structural analysis, measurement of spatial distribution model and classification the construction of urban areas based on benefit from urban services (case study: five districts of zahedan). journal of urban economics and management, 3(12), 97-117. [In Persian]
  49. Darvishi, Y., Ghazvineh, N., & Amiri, F. (2014). Investigating sustainability dimensions and ranking urban neighborhoods (case study: Zahedan city). Sustainable Development of Geographic Environment, 4(6), 31-47. doi: 10.52547/sdge.4.6.31. [In Persian]
  50. Detailed Plan of Shiraz Volume 2. (2010). [In Persian]
  51. Firouzi Jahantigh, F., Ostovare, M. (2018). Performance evaluation of hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences using a hybrid model of data envelopment analysis and PROMETHEE method. Iran Occupational Health, 14(5), 143-154. [In Persian]
  52. Ghammari, H., Ghavami, S. M. & Taleai, M. (2024). Assessing Spatial Equity Accessibility to Educational Services in the Study Area of District 18 in Tehran. Iranian Journal of Remote Sensing and GIS, (), -. doi: 10.48308/gisj.2024.234498.1200. [In Persian]
  53. Gidlow, Christopher J., Naomi J. Ellis, & Sam Bostock, “Development of the Neighbourhood Green Space Tool (NGST).” Landscape and Urban Planning 106(4), 347–58. doi:10.1016/j.landurbplan.2012.04.007.
  54. Gupta, K., Pramod Kumar, S.K. Pathan, & Sharma, K.P. (2012). Urban Neighborhood Green Index – A Measure of Green Spaces in Urban Areas. Landscape and Urban Planning 105(3): 325–35, 2012. doi:10.1016/j.landurbplan.2012.01.003.
  55. Habibi, S. M. & Masaeli, S. (2007). Per capita urban land uses, National Land and Housing Organization. Tehran: Abtin Ghalam, 2006. [In Persian]
  56. Hajarian, A. (2025). Spatial Analysis of the Relationship between Smart Cities and Urban Livability (Case Study: Neighborhoods of Isfahan). Geography and Environmental Sustainability, 15(1), 97-114. doi: 10.22126/ges.2025.11462.2807. [In Persian]
  57. hataminezhad, h., manochehri miandoab, a., baharloo, i., ebrahimpoor, a., & hataminezhad, hojjat. (2012). city and social justice: analytic inequalities of neighborhood (the case study: the old neighborhoods miondoab city). human geography research quarterly, 44(80), 41-63. [In Persian]
  58. Imani, B. & jafari, S. (2024). Evaluating spatial justice in the distribution of sustainable rural development indicators, Case study: Rural of Ardabil County. Geographical Engineering of Territory, 8(2), 149-162. doi: 10.22034/jget.2023.302799.1353. [In Persian]
  59. Jafari Nia, A. (2020). Social justice, spatial justice and development. Geography (Regional Planning), 9(37), 298-311. [In Persian]
  60. Kamanroodi Kojouri, m., parizadi, t., agah, f., momeni bidzard, a., & shafiee, f. (2022). Evaluation and Ranking of Urban Neighborhoods Prosperity of District 18 of Tehran Municipality. Journal of the studies of human settlements planning (, 16(4 (57)), 823-840. [In Persian]
  61. Marsousi, N. (2004). Spatial analysis of social justice in Tehran. Municipalities, 6(65), [In Persian]
  62. Mirabadi, M., Rajabi, A., & Mahdavi Hajilouie, M. (2018). Analysis of the disparities between urban areas, based on social, economic and physical Indicators, using Quantitative models and spatial statistics (Case Study: The city of Mahabad). Journal of Urban Management Studies, 9(32), 69-85.  [In Persian]
  63. Moroke, T., Carel, S., & Ilse, S. (2019). “Developing a Neighbourhood Sustainability Assessment Model: An Approach to Sustainable Urban Development.” Sustainable Cities and Society, 48, 101433. doi:10.1016/j.scs.2019.101433.
  64. mousavi, m.n.. (2012). sustainable form of the city and social justice (case study: miandoaab). human geography research quarterly, 44(80), 177-192. [In Persian]
  65. Movahed,Ali, Kordeh, Nemat. (2018). The levels of Sustainability in urban districts (Case study: Mahabad), Amayesh Journal, 10(39), 1-28. [In Persian]
  66. Ortega-Momtequín, M., Fernando, R-M., & Blanca, P-G. (2021). “Ranking Residential Locations Based on Neighborhood Sustainability and Family Profile.” International Journal of Sustainable Development & World Ecology, 28(1), 49–63. doi:10.1080/13504509.2020.1778581.
  67. Pasanen, Tytti P., Timo, L., Taina, S. (2024). Anu W. Turunen, Pekka Tiittanen, Vuokko Heikinheimo, Maija Tiitu, Arto Viinikka, and Jaana I. Halonen. 2024. “What Makes a Liveable Neighborhood? Role of Socio-Demographic, Dwelling, and Environmental Factors and Participation in Finnish Urban and Suburban Areas.” Journal of Urban Health, 101(6): 1207–20. doi:10.1007/s11524-024-00927-y.
  68. Pourahmad, A. & Khaliji, M. A. (2014). The assessment factors in improving urban services by VIKOR (case study Bonab). Spatial Planning, 4(2), 1-16. [In Persian]
  69. Roustaie, S., Karimzadeh, H. & Rahmati, K. (2016). Analysis of spatial inequalities based on social, economic and physical indices in medium-sized cities (Case study: Miyandoab City). Geographical Urban Planning Research (GUPR), 4(3), 449-471. doi: 10.22059/jurbangeo.2016.60643. [In Persian]
  70. Saraei, M. H., Omidvar, K., & Alizadeh Shuraki, Y. (2013). Analyzing and measuring the economical-social indices of sustainable development within localities of historical Meybod city. GeoRes, 28 (1), 177-204. [In Persian]
  71. shabestar, m., zare, e., & ahmadpour, a. (2016). distribution of commercial use and creation of sustainable residential neighborhoods cognitive sciences: (darous residential neighborhood). journal of sustainable architecture and urban design, 3(2), 33-46. [In Persian]
  72. Shekouei, H. (1999) New Thoughts in the Philosophy of Geography. Gitasheni Publications, Third Edition. [In Persian]
  73. Tabei, N., movahed, A., tawallai, S. & kamanroudi, M. (2016). An analysis of spatial equity in the distribution of services, with an emphasis on urban management (Case Study: neighborhoods of Tehran, District 6). Spatial Planning, 6(2), 23-36. doi: 10.22108/sppl.2016.21649. [In Persian]
  74. Taghvaei, M., & Kioumarsi, H. (2011). Ranking of urban neighborhoods based on the level of utilization of urban facilities and services using the TOPSIS technique (Case study: neighborhoods of Abadeh city) 2(5), 23-42. [In Persian]
  75. Uwayezu, E., & De Vries, W. T. (2018). Indicators for measuring spatial justice and land tenure security for poor and low income urban dwellers. Land, 7(3), 84. https://doi.org/10.3390/land7030084
  76. vahida, f., & negini, s. (2012). the construction and validation of the construct “neighborhood identity”. urban studies, 2(2), 35-58. [In Persian]
  77. Yadolahisaber, R., Alizadeh, M. & Parizadi, T. (2019). Measurement of urban viability (Case study: District 11 of Tehran). Geography and Human Relationships, 1(4), 344-363. [In Persian]
  78. Yasouri, M. (2009). The study of regional disparity in Khorasan razavi province. Journal of Geography and Regional Development, 7(1), -. doi: 10.22067/geography.v7i12.8934. [In Persian]
  79. Zakarian, M., Mousavi, M., & Bagheri Kashkoli, A. (2010). An analysis of population distribution and service distribution in urban neighborhoods of Meybod from the perspective of sustainable development. Journal of Urban Research and Planning, 1(2), 61-84. [In Persian]
  80. Zoning plan for the fourth district of Shiraz (2014), Volume 3, Environmental Role Consulting Engineers. [In Persian]
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 301
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 143