در سوگ پژوهنده فرزانه و نامی، استاد دکتر محمّد غلامرضایی | ||
| کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی | ||
| دوره 24، شماره 58، آذر 1402، صفحه 7-8 اصل مقاله (483.22 K) | ||
| نوع مقاله: یادداشت کوتاه | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.29252/kavosh.2023.3577 | ||
| نویسنده | ||
| مهدی ملک ثابت | ||
| استاد دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| دریغا که این شماره از کاوشنامة زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه یزد، در حالی انتشار مییابد که دیگر، یار دیرین و استاد نامیاش را با خود ندارد. او ماههاست در زیر خاک خفته و به آرامش آن جهانی دستیافته است. شادروان دکتر محمّد غلامرضایی، عضو هیأت تحریریة کاوشنامه را در حقیقت باید آغازگر و سلسلهجنبان زنجیرة انتشار مداوم این نشریه دانست. حدود 27 سال پیش از این، مسئولان دانشگاه یزد از ایشان خواستند پیگیر نخستین نشریة علمی-پژوهشی دانشگاه یزد برای گروه زبان و ادبیّات فارسی باشد. آن مرحوم بجد این مأموریت را پیگرفت و تهیة اساسنامة نشریه را نیز به عهدة اینجانب گذاشت و پس از راهاندازی، هیچگاه از یاری و همکاری با آن دریغنورزید. ارج و منزلت کاوشنامه، مرهون همة اعضای فرهیخته و ارجمند هیأت تحریریه است. دریغ و افسوس ما از اینکه دیگر تنی چند از آن بزرگان را در جمع خود نداریم. استادان گرانمایهای چون دکتر محمّدعلی صادقیان، دکتر محمّد غلامرضایی و دکتر رمضان بهداد. اینک با آه و افسوس از نبودشان، یادشان را گرامی میداریم و به روحشان درود میفرستیم. مرحوم دکتر غلامرضایی، زاده در شهرستان خور و بیابانک به سال 1331 بود و در 28 مهرماه 1402 بر اثر ایست قلبی دیده از جهان فروبست و به سرای باقی شتافت. وی از سال 1355 بیش از 22 سال از عمر با برکت خود را در مراکز آموزش عالی یزد گذرانید. شروع به کار ایشان در دانشسرای عالی بود که در سال 1365 به دانشگاه تربیت معلّم یزد تغییر نام داد و در اسفند ماه سال 1370 با دانشگاه یزد ادغام شد. شادروان دکتر غلامرضایی در طول این مدّت همواره سکّاندار و راهبر گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه بود. مدیریت موفّق 22 سالة آن مرحوم، گروه یادشده را در جایگاه والایی بین دانشگاههای کشور قرارداد. بنیان مستحکمی را که وی بنانهاد تاکنون استوار و محکم برپاست و یادگاری نیکو از توانمندیهای اجرایی اوست. ایشان از شهریورماه سال 1378 به دانشگاه شهید بهشتی منتقل شد. دکتر غلامرضایی، استادی پرکار، پرانگیزه، شاگردپرور، خوشبرخورد، سادهزیست و در عین حال فردی جدّی و دقیق در کار آموزش و پژوهش بود. کلاسهایشان از نظر کمّیت و کیفیت عالی بود. در جلسة درس بیوقفه از کلامش نکتهای تازه میبارید. خستگی نمیشناخت و با کتاب و کلاس نرد عشق میباخت. کاوش در گنجینههای پر بهای دانش و کوشش در راه تحقیق و پژوهش، خمیرمایة وجودش گشته بود. 4 دهه تلاش علمی در دانشگاه، 200 مقاله و مدخل دانشنامه را برای جامعة ادبی کشور به ارمغان آورد. 45 رساله و پایاننامة دانشجویی را در این مدّت راهنماییکرد. آن مرحوم در حوزههای مختلف ادبی صاحب نظر بود. در متنشناسی، سبکشناسی، مرجعشناسی و عرفان و تصوّف تألیفات گرانسنگی از خود به یادگار گذاشت. 12 عنوان از کتابهای وی نشانة دقّت نظر و تلاش پرثمر ایشان است. بیگمان آثارش نام وی را ماندگار و یاد وی را جاویدان خواهد ساخت. ای دریغ و افسوس که دست اجل این استاد فرزانه را امان نداد تا بیش از این اندیشههای علمی خود را بر صفحة کاغذ رقمزند و جویندگان دانش و بینش ادبی را در مسیر طلب، استاد و راهنما باشد. روحش شاد و روانش در جوار رحمت حق آرام باد. به لطف خویش خدایا روان او خوشدار بدان حیات، بکن زین حیات خرسندش | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| In mourning for professor Dr. Mohammad Gholamrezaei | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mahdi Maleksabet | ||
| Professor of Yazd University | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 576 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 270 |
||