نصیری شیراز, زهرا, دهقان, سجاد, امامی, نصراله. (1401). تصحیح اشتباهاتی در انتساب برخی ابیات به رودکی سمرقندی در لغتنامه دهخدا. کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی, 23(53), 9-46. doi: 10.29252/kavosh.2022.15853.2991
زهرا نصیری شیراز; سجاد دهقان; نصراله امامی. "تصحیح اشتباهاتی در انتساب برخی ابیات به رودکی سمرقندی در لغتنامه دهخدا". کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی, 23, 53, 1401, 9-46. doi: 10.29252/kavosh.2022.15853.2991
نصیری شیراز, زهرا, دهقان, سجاد, امامی, نصراله. (1401). 'تصحیح اشتباهاتی در انتساب برخی ابیات به رودکی سمرقندی در لغتنامه دهخدا', کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی, 23(53), pp. 9-46. doi: 10.29252/kavosh.2022.15853.2991
نصیری شیراز, زهرا, دهقان, سجاد, امامی, نصراله. تصحیح اشتباهاتی در انتساب برخی ابیات به رودکی سمرقندی در لغتنامه دهخدا. کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی, 1401; 23(53): 9-46. doi: 10.29252/kavosh.2022.15853.2991
تصحیح اشتباهاتی در انتساب برخی ابیات به رودکی سمرقندی در لغتنامه دهخدا
1گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید چمران اهواز
2گروه زبان و ادبیات فارسی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهیدچمران اهواز،اهواز،ایران
3گروه زبان و ادبیات فارسی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید چمران اهواز،اهواز،ایران
چکیده
یکی از مهمترین آثار پژوهشی تاریخ ادبیات فارسی تا به امروز، لغتنامۀ دهخداست. علی اکبر دهخدا (1257-1334) با بررسی هزاران کتاب و نسخۀ خطّی، بیش از چهل سال از عمر خود را وقف تألیف اینفرهنگ لغت بزرگ به فارسی کرد. از مزیت های بارز این اثر، نقل اغلب واژه ها (بجز واژه های مدخل)، همراه با یک یا چند شاهد است که غالباً، از متون کهن منظوم و منثور برگرفته شده اند. از جمله شاعرانی که دهخدا و همکارانش، بسیار به سروده های او استناد کرده اند، رودکی سمرقندی است؛ به گونه ای که کمتر بیتی در دیوان رودکی هست که در لغتنامه به عنوان شاهد لغتی نیامده باشد. باوجود این، نگارندگان با بررسی یکایک شواهد منسوب به رودکی در این فرهنگ، متوجّه وجود شمار زیاد ابیاتی شدند که در دیوان رودکی مصحَّح نفیسی (1319 و 1341ه.ش.)، موجود نیست. با توجّه به اهمّیت سروده های رودکی، بویژه سروده های تازۀ منسوب به وی، نگارندگان برآن شدند درستی یا نادرستی این انتساب ها را بررسی کنند. با این هدف، نگارندگان 75 بیت از ابیاتی را که در متن دیوان رودکی تصحیح نفیسی نیست، امّا در لغتنامه دهخدا به نام رودکی ثبت شده، بررسی کردند و در نهایت، مشخص شد که 27 بیت از این ابیات به واسطۀ برخی منابع، که مهمترین آنها دیوان مجعول رودکی چاپ تهران (سال 1276ش.) است، به لغت نامه راه یافته؛ سه بیت (دو شاهد) در منابع مورد بررسی ما بدون نام سراینده هستند و مابقی، ابیاتی هستند که متعلق به رودکی نیستند. جستار حاضر، به منظور اصلاح انتساب این ابیات بهر ودکی در لغتنامه و جلوگیری از ورود آنها به نام رودکی در پژوهش ها و دیوان های چاپی آینده، انجام یافته است.
1Persian Language and Literature, Faculty Language and Humanitie of Shahid Chamran University of Ahvaz
2Persian language and literature, faculty of literature and Humanitie of Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
3Persian language and literature, faculty of literature and Humanitie of Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
چکیده [English]
one of the most important research works in the history of Persian literature to date is the Dehkhoda Dictionary. Dehkhoda, after reviewing thousands of books and manuscripts, devoted more than forty years of his life to compiling this Persian-to-Persian dictionary.one of the obvious advantages of this work is the quotation of most words (except the words of the entry), along with one or several examples. These examples are often taken from ancient poems and prose texts. Rudaki Samarqandi is one of the poets whose works have been cited by Dehkhoda and his colleagues in compiling this dictionary. In such a way that most verses of Rudaki's divan can be found in the dictionary as a word example. Nevertheless, the authors, by examining each example attributed to Rudaki in this dictionary, noticed the existence of a large number of verses that are not mentioned in Rudaki's Divan collected by Nafisi. Due to the importance of Rudaki's poems, especially the new poems attributed to him, the authors decided to examine the Inaccuracy or Inaccuracy of these attributions by examining these verses. To this end, the authors examined 73 verses that are not in Rudaki's Divan but are recorded in Dehkhoda's dictionary under the name of Rudaki; eventually it became clear that none of these verses belonged to Rudaki. The present article has been done in order to correct the attribution of these verses to Rudaki in the dictionary and to prevent them from entering Rudaki’s name in future researches and printed divans.
کلیدواژهها [English]
Persian dictionaries, Dehkhoda dictionary, Rudaki, inaccurate assignments, correction
مراجع
الف) کتابها
ابوسعید ابوالخیر (1350)، سخنان منظوم ابوسعید ابوالخیر، با تصحیح و مقدّمه و حواشی و تعلیقات سعید نفیسی، چاپ سوم، تهران: کتابخانۀ سنایی.
ادیبی (1389)، عجائباللّغه (فرهنگ فارسی به فارسی)، به تصحیح محمود مدبری، کرمان: مرکز انتشارات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان.
اسدیطوسی، ابومنصور علیبن احمد (1897م)، کتاب لغت فرس، به سعی و اهتمام پاول هرن، برلین (شهر: گُتِنْگَن): مطبع دیتریخ.
_________ (1312)، نسخۀ خطّی لغت فرس نخجوانی با عنوان «مشکلات در پارسی دری» به خطّ عبرت نائینی، کتابت شده از روی نسخهای به تاریخ 766ق. و کتابت حسامالدّین حافظ ملقّب به نظام تعریفا، کتابخانۀ مجلس، ش5569.
_________ (1319)، کتاب لغت فرس، تصحیح عباس اقبال، تهران: مجلس.
_________ (1378)، دیوان شعر رودکی (با شرح و توضیح). پژوهش تصحیح و شرح جعفر شعار، تهران: قطره.
_________ (1391)، دیوان ابوعبدالله جعفرابن محمّدابن حکیم ابن عبدالرحمان ابن آدم رودکیسمرقندی. تهیه، تصحیح، پیشگفتار و حواشی قادر رستم، زیر نظر صفر عبدالله، برگردان شاهمنصور شاهمیرزا، تهران: مؤسسه فرهنگی اکو.
رهین، مخدوم (1354)، دقیقینامه (حاوی اشعار محمّد بن احمد دقیقیبلخی، حماسهسرای ملّی افغانستان در عهد سامانیان)، افغانستان: بیهقی کتاب خیرولو مؤسسه.
ریاحی، محمّدامین (1386)، کسایی مروزی: زندگی، اندیشه و شعر او، چاپ دوازدهم، تهران: علمی.
سروری کاشانی، محمّدقاسم بن محمّد (1338)، فرهنگ مجمعالفرس، تصحیح محمّد دبیرسیاقی، تهران: انتشارات کتابفروشی علمی.
سعدی، مصلحبن عبدالله (1394)، گلستان سعدی، تصحیح و توضیح غلامحسین یوسفی، چاپ دوازدهم، تهران: خوارزمی.
قواسغزنوی، فخرالدّین مبارکشاه (1353)، فرهنگ قواس، بهتصحیح نذیر احمد، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
گرگانی، فخرالدّین اسعد (1349)، ویس و رامین، تصحیح ماگالی تودوا، الکساندر گواخاریا، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
مدبری، محمود (1370)، شرح احوال شاعران بیدیوان در قرنهای 3 ،4 ،5 هجری قمری، تهران: پانوس.
منجیکترمذی، علی بن محمّد (1391). دیوان منجیک ترمذی. بهکوشش احسان شواربیمقدّم، تهران: میراث مکتوب.
مولوی، جلالالدّین محمّد بن محمّد (1386)، مثنوی معنوی، به تصحیح رینولد ا.نیکلسون، چاپ چهارم، تهران: هرمس.
ناصرخسرو قبادیانی، ابومعین (1357)، دیوان اشعارحکیم ناصرخسرو قبادیانی، به اهتمام مجتبی مینوی و مهدی محقق، تهران، دانشگاه تهران.
نخجوانی، هندوشاه (1341)، صحاحالفرس، به اهتمام عبدالعلی طاعتی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
نفیسی، سعید (1309 و 1310)، احوال و اشعار ابوعبدالله جعفربن محمّد رودکی، جلد1 و2، تهران: کتابخانۀ ترقی.
_________ (1319)، احوال و اشعار ابوعبدالله جعفربن محمّد رودکی، جلد3، تهران: شرکت کتابفروشی ادب.
_________ (1341)، محیط زندگی و احوال و اشعار رودکی، چاپ دوّم، تهران: انتشارات کتابخانۀ ابنسینا.
نظامالملک، حسنبن علی (1380) سیاستنامه، بهاهتمام عباس اقبال، چاپ چهارم، تهران: اساطیر.
هدایت، رضاقلیخان بن محمّدهادی (1288)، فرهنگ انجمنآرای ناصری، به اهتمام حاج سیداسمعیل کتابچی و اخوان فرزندان مرحوم حاجسیداحمد کتابچی، اسلامیه، چاپ سنگی، طهران: کتابفروشی.
اصفهانی، علیبن ابیحفص (1317)، تحفةالملوک، از روی نسخۀ خطّی کتابخانۀ بریطانی لندن به اهتمام «کتابخانۀ» طهران، تهران: چاپخانۀ مجلس.
ب) مقالهها
امامی، نصرالله؛ مژگان شیرمحمّدی و سجّاد دهقان (1397)، «بررسی ابیاتی نویافته از رودکی در فرهنگی ناشناخته»، شعرپژوهی (بوستان ادب)، سال دهم، شمارۀ دوم، پیاپی 36، صص17-44.
شریفیصحی، محسن (1394)، «بررسی برخی مجموعههای شعری رودکی و دو بیت تازۀ منسوب به او». آینۀ میراث، شمارۀ57، ص235-256.