بازشناسی و بازخوانی صحه، فضای فراموش شده شهری در شهر تاریخی اصفهان | ||
| معماری اقلیم گرم و خشک | ||
| مقاله 1، دوره 8، شماره 12، اسفند 1399، صفحه 1-23 اصل مقاله (1.67 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.29252/ahdc.2021.15089.1429 | ||
| نویسندگان | ||
| عیسی اسفنجاری کناری* 1؛ آذر علیخانی2 | ||
| 1استادیار دانشکده حفاظت و مرمت دانشگاه هنر اصفهان.اصفهان، ایران | ||
| 2دانشجوی دکترا دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| صحه1، فضای شهری اصیل و کانون جذاب فعالیتهای اجتماعی درون محله، یکی از عناصر سازمان فضایی و از واژگان شهرسازی کهن اصفهان بوده است که امروز بهطور کلی فراموش شده و توسط طراحان و برنامهریزان شهری نادیده گرفته شده و مدفون در لایههای تاریخی است. این فضای بازِ عمومی، به واسطه مداخلات نسنجیده و فاقد پشتوانه علمی، رفته رفته روبه نابودی گرائیده و درون بافت استحاله گردیده و بدین ترتیب، نقش تاریخی خود را به مثابه کانون تبلور حیات مدنی از دست داده است. هدف از این مقاله، بازشناسی صَحِههای تاریخی به قصد بازتعریف و تقویت نقش آن در ساختار شهر است. روش تحقیق مقاله حاضر مبتنی بر روشهای توصیفی-تحلیلی، مقایسه تطبیقی و تاریخی بنا شده است. روش کار این پژوهش بر پایه بررسیهای میدانی و جستجوی دگرگونیهای آن بر اساس مطالعه اسناد تصویری، تحلیل مورفولوژیک و همچنین مطالعات اسناد و مدارک مستند کتابخانهای، کتیبههای تاریخی منصوب در بناهای تاریخی و تاریخ شفاهی برگرفته از مصاحبه با ساکنین قدیمی و بومی بافت استوار شده است. نتایج حاصل از این پژوهش ضمن بازشناسی و بازخوانی نقش و اهمیت این فضای شهری، نشان میدهد که صَحِه، فضای باز سرگشاده، انعطاف پذیر و انطباقپذیر در گذر زمان، با گسترهای از نقشها و عملکردهای متنوع، پدیدهای پویا و زنده در طول تاریخ بوده، هر چند که دگرگونیهای نیم قرن اخیر مقدمات نابودی و محو شدن آنها را فراهم ساخته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صَحِه؛ فضای باز شهری؛ شهر تاریخی؛ بازشناسی؛ اصفهان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Recognition of Saheh As forgotten Space of Esfahan Historic City | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Eisa Esfanjary1؛ Azar Alikhani2 | ||
| 1Art University of Esfahan, Esfahan, Iran. | ||
| 2Art university of Esfahan, Esfahan, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| The spatial organization of the city is a dynamic organism, which continuously changes over time. Saheh as a social hub in the historic fabric of Isfahan is one of the components of historic spatial organization that has been transformed because of undue attention and nowadays it doesn’t play an important rolein the historic fabric. The aim of this article is the identification and documentation of Saheh with a further ambition to develop conservation principles as well as to redefine the role of Saheh in spatial organization of the historic city. The methodology is on the basis of a rigorous field survey and mapping, combined with the study of historic documents, and also interviewing with local residents, in order to understand the morphological evolution. Saheh in the historic fabric can be described in a range of roles and function. It is a public open space with a feature of flexibility and adaptability that has continuously changed over the passage of time. ..... ........ .......... ...... ........... ......... ........ ....... ..... ........ ... .... ......... ..... ............. ........ ...... ..... .......... ........ .......... ... ..... ........ .......... ...... ........... ......... ........ ....... ..... ........ ... .... ......... ..... ............. ........ ...... ..... .......... ........ .......... .. ..... ........ .......... ...... ........... ......... ........ ....... ..... ........ ... .... ......... ..... ............. ........ ...... ..... .......... ........ .......... .. ..... ........ .......... ...... ........... ......... ........ ....... ..... ........ ... .... ......... ..... ............. ........ ...... ..... .......... ........ .......... .. ..... ........ .......... ...... ........... ......... ........ ....... ..... ........ ... .... ......... ..... ............. ........ ...... ..... .......... ........ .......... .. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Key words: Saheh, public open space, documentation and, identification, historic city | ||
| مراجع | ||
|
ـ ابوئی، رضا. (1377). امکانسنجی احیای میدان نقشجهان اصفهان و طراحی فضای باز میدان. آیتاللهزاده شیرازی باقر. دانشگاه هنر اصفهان.
- برومند، اسفندیار. (1374). مجموعه مقالات کنگره "تاریخ معماری و شهرسازی ایران"، جلد دوم. ارگ بم-کرمان.
ـ پاکزاد، جهانشاه. (1389). سیراندیشهها در شهرسازی: از "فضا" تا "مکان" جلد سوم، تهران: اننتشارت آرمان شهر.
- توسلی محمود و بنیادی ناصر. (1371). طراحی فضاهای شهری جلد اول، تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران.
ـ حبیبی، سید محسن. (1387). از شار تا شهر: تحلیلی تاریخی از مفهوم شهر و سیمای کالبدی آن: تفکر و تأثر، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
ـ ذکاوت، کامران. (1390). جایگاه سازمان فضایی در طراحی شهری. فصلنامه علمی- پژوهشی صفه. شماره 54 دوره 21، 105- 118.
ـ ذکاوت، کامران. (1392). جایگاه سازمان کالبدی در طراحی شهری. فصلنامه علمی- پژوهشی صفه. شماره 60 دوره 23، 65- 90.
- Esfanjary, Eisa. (2017). Persian historic urban landscapes, interpreting and managing Maibud over 6000 years. Edinburgh university press.
- Maghreby Sh, Hosseini S, Ghalehnoee M, Motalebi Gh, Caffy S. (2020). Urban Spatial Structure in central Iran: Introduction & analysis of Sahe-ja. JOU. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 681 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 783 |
||