خوانشی آدلری از داستان «خلیل کافر» اثر جبران خلیل جبران (آسیب نگاری روان خلیل) | ||
| نقد ادب معاصر عربی | ||
| مقاله 4، دوره 10، شماره 18 - شماره پیاپی 20، مرداد 1399، صفحه 77-101 اصل مقاله (519.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/mcal.2020.1672 | ||
| نویسندگان | ||
| امید جهان بخت لیلی* 1؛ سمیه پرماس2 | ||
| 1استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه گیلان | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) | ||
| چکیده | ||
| آلفرد آدلر (1870-1937م)، روانکاو و بنیانگذار مکتبی به نام «روانشناسی فردنگر» در سدۀ بیستم است که با تأکید بر جنبۀ اجتماعیبودن انسان، اعمال و رفتار وی را زاییدۀ کششهای اجتماعی میداند و در راستای چنین بینشی، شخصیّت وی را بر پایۀ مفاهیمی همچون «احساس حقارت»، «خودآگاهی»، «غایتنگری» و ... مورد واکاوی قرار میدهد. پژوهش حاضر با توجّه به ظرفیّتهای روانشناختی داستان «خلیل کافر» اثر جبران خلیل جبران بر آن است تا با روش توصیف و تحلیل محتوا، شخصیّت «خلیل» را بر مبنای اصول نظریۀ آدلر بررسی و تحلیل نماید. یافتهها گویای آن است که جبران نیز به نقش اثرگذار اصول آدلری به ویژه اصل بنیادینِ «احساس حقارت» در شکلگیری و اعتلای شخصیّت هر فرد معتقد است. از اینرو با انتقال اندیشهها و عقایدش در این باب، میکوشد که در حقیقت با پردازش روانی شخصیّت جهادی «خلیل»، مردم ناآگاه لبنان را در فضای دلمُرده و استبدادزدۀ جامعة کلیسایی به جنبش و پویایی وادارد و از این رهگذر، کارکرد دادههای روانشناختی را در انتقال بهتر معنا در حوزۀ ادبیات داستانی به نمایش گذارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نقد روانشناختی؛ آلفرد آدلر؛ جبران خلیل جبران؛ خلیل کافر؛ آسیبنگاری شخصیّت | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Adler's reading of the Khalil Kafir story by Gibran Khalil Gibran: Khalil’s psychopathology | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Omid jahanbakht layly1؛ Somayyeh Parmas2 | ||
| 1Assistant Professor in University of Guilan | ||
| 2PhD student in Arabic Language and Literature, Imam Khomeini International University | ||
| چکیده [English] | ||
| Alfred Adler (1870) was a psychoanalyst and the founder of "individualist-oriented psychology" in the twentieth century. His school of thought emphasizes the social aspect of man and views his actions and behaviors emanating from social struggles. In line with such a view, human character is based on concepts such as "feeling of inferiority", "consciousness", and "considerateness". The present study aims to investigate the character of Khalil based on the principles of Adler's theory. To this end, the content of of the story ‘Khalil Kafir’ by Gibran Khalil Gibran is analyzed to detect its psychological capacities. The findings suggest that Gibran believes in the role of Adler’s principles, in particular the fundamental principle of “inferiority", in the formation and enhancement of an individual’s personality. Hence, through the transfer of his thoughts and ideas in this regard as well as the psychological processing of a jihad character, he tries to push Lebanese unconscious people into movement and dynamism in the depressed and despotic atmosphere of the church community. This is how psychological data serve to better transfer the intended meaning in the field of fictional literature. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Psychological criticism, Alfred Adler, Gibran Khalil Gibran, Khalil Kafir, Character traumatization | ||
| مراجع | ||
|
- آدلر، ألفرید. (2005). معنی الحیاة؛ ترجمة: عادل نجیب بشری، القاهرة: المجلس الأعلی للثقافة. - آدلر، آلفرد. (1361). روانشناسی فردی؛ ترجمۀ حسن زمانی شرفشاهی، تهران: پیشگام. - ابرست، اورسولا و آلن ا. استوارت. (1393). رواندرمانی آدلری؛ ترجمۀ نیلوفر قادری، چاپ دوّم، تهران: کتاب ارجمند. - اسپربر، مانس. (1379). تحلیل روانشناختی استبداد و خودکامگی؛ ترجمۀ علی صاحبی، تهران: ادب و دانش. - امامی، نصرالله. (1385). مبانی و روشهای نقد ادبی، چاپ سوّم، تهران: جامی. - إنجلر، باربرا. (1990). مدخل إلی نظریّات الشخصیّة؛ ترجمه: فهد بن عبدالله دلیم، السّعودیة: دار الحارثی للطّباعة و النّشر. - جبر، جمیل. (1983). جبران فی عصره وآثاره الأدبیّة والفنّیّة؛ بیروت: نوفل. - جبران، جبرانخلیل. (1994). المجموعة الکاملة لمؤلّفات جبران خلیلجبران؛ بیروت: دار الجیل. - سیاسی، علیاکبر. (1390). نظریههای شخصیّت یا مکاتب روانشناسی؛ چاپ چهاردهم، تهران: دانشگاه تهران. - سیّدی، سیّدحسین. (1384). به باغ همسفران؛ دربارۀ جبران و سپهری. مشهد: دانشگاه فردوسی. - شارف، ریچارد. (1381). نظریههای رواندرمانی و مشاوره؛ ترجمۀ مهرداد فیروزبخت، تهران: خدمات فرهنگی رسا. - شکیب انصاری، محمود. (1386). تطوّر الأدب العربی الحدیث؛ الطبعة الرابعة، اهواز: دانشگاه شهید چمران. - شولتز، دوان پی؛ سیدنی اِلِن شولتز. (1375). تاریخ روانشناسی نوین؛ ترجمۀ علیاکبر سیف و دیگران، چاپ سوّم، تهران: رشد. - .................................................... (1387). نظریههای شخصیّت؛ ترجمۀ یحیی سیّدمحمدی، چاپ سیزدهم، تهران: ویرایش. - فروم، اریک. (1393). گریز از آزادی؛ ترجمۀ عزّتالله فولادوند، چاپ شانزدهم، تهران: مروارید. - ................. (1379). فراسوی زنجیرهای پندار؛ ترجمۀ بهزاد برکت، تهران: مروارید. - فیست، جِس؛ گرگوری جی. فیست. (1384). نظریههای شخصیّت؛ ترجمۀ یحیی سیّدمحمدی، تهران: روان. - القوّال، أنطوان. (1994). المجموعة الکاملة لمؤلفات جبران خلیل جبران؛ الطبعة الأولی، بیروت: دار الجیل. - کُری، جرالد. (1385). نظریه و کاربست مشاوره و رواندرمانی؛ ترجمۀ یحیی سیّدمحمدی، تهران: ارسباران. - کریمی، یوسف. (1387). روانشناسی شخصیّت؛ چاپ دوازدهم، تهران: ویرایش. - منصور، محمود. (1375). احساس کِهتَری؛ چاپ سوّم، تهران: دانشگاه تهران. - منوچهریان، پرویز. (1368). عقدة حقارت؛ تهران: گوتنبرگ. - میزیاک، هنریک و ویرجینیا استاوت. (1371). تاریخچه و مکاتب روانشناسی؛ ترجمۀ احمد رضوانی، مشهد: معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی. - نوربخش، علیرضا. دانشنامه روانشناسی مردمی؛ https://public-psychology.ir ؛ 26/ 12/ 1396. ساعت 15:10. - هیلگارد، ارنست و دیگران. (1381). زمینة روانشناسی هیلگارد؛ ترجمۀ محمدنقی براهنی و گروه مترجمان، چاپ دهم، تهران: رشد. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 763 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 690 |
||